ΑΛΕΞΗΣ   ΚΑΙ Ο.....ΚΑΝΑΠΕΣ

8 Δεκεμβριου 2008

Δεν ξερω αν θα ερθω στην κηδεια σου Αλεξη αφου απο τον καναπε μου μπορω να σέ αποχαιρετησω χωρις να τσαλαπατηθω, χωρις να κινδυνευσω απο τα δακρυγονα και καθε λογης απροοπτα...Δεν ξερω αν θα ερθω στην κηδεια σου αφου απο τον καναπε μου μπορω να πω για αλλη μια φορα <κριμα στο παιδι, αλιμονο στη μανα που το κλαιει.> πιστεύοντας ετσι πως κανω το καθηκον μου απεναντι σε σενα στη γενια σου στο μελλον...Καποτε ημουν και εγω στην ηλικια σου Αλέξη .Κατεβαιναμε στους δρομους ζητωντας περισσοτερα χρηματα για την παιδεια. Τα γκλοπς ανεβοκατεβαιναν στα τρυφερα κορμια μας, το αιμα ζεσταινε ταπροσωπα καθως κυλουσε απο τα ανοιγμενα κεφαλια, κι εμεις με οπλο τα νερατζια <πολεμουσαμε> τους μπατσους που μας στριμωχναν στα ιδια στενα, στις ιδιες στοες που κυνηγουν σημερα τους συνομηλικους σου Μια ανιση μαχη με το παρακρατος που ανθιζει οταν το νομιμο κρατος δεν μπορει να κυβερνησει.Οταν οι τυχες των πολιτων ειναι ερμαια στα χερια σαλταδορων, ληστων,τραμπουκων, δολοφονων... Ειναι το ιδιο παρακρατος που αφαιρεσε τη ζωη του Λαμπρακη, του Πετρουλα, του Τεμπονερα....Μονο που εσυ Αλεξη δεν ανηκες σε καμια οργανωση σε κανενα κομμα. Εσυ σε μια γιορτη ξεκινησες να πας και επεσες πανω στον μπατσο που <βαρεθηκε, οπως ειπε, να του πετανε πετρες> και αποφασισε να σκοτωσει. Ετσι απλα...Τιποτε δεν αλλαξε απο τοτε μικρε μου. Μονο ο καναπες που μπηκε μπροστα στην τηλεοραση και βολεψε την γενια μου....